Depressie

Iedereen is wel eens somber of treurig. Zulke gevoelens kunnen opkomen na een tegenslag of ruzie, het verlies van een dierbaar iemand, of zomaar. Meestal trekt zo'n sombere bui vanzelf weg. Mensen die weken- tot maandenlang last houden van zo'n zwaarmoedige stemming lijden aan een depressie. Ze hebben nergens meer zin in of belangstelling voor, hun hele bestaan wordt beheerst door somberheid. Externe gebeurtenissen, maar ook lichaamseigen stoffen zoals hormonen, kunnen invloed hebben op het ontstaan en voortduren van depressiviteit; hier moet echter nog veel onderzoek naar verricht worden. Een niet goed afgestelde biologische klok, die het slaap-waakritme regelt, zou ook een oorzaak kunnen zijn van het ontstaan van een depressie. Er zijn ook ziekten die stemmingsstoornissen kunnen veroorzaken, zoals de ziekte van Parkinson, een hersenbloeding of herseninfarct, suikerziekte, bepaalde vormen van kanker en schildklierstoornissen.

Uit wetenschappelijk onderzoek is bekend dat de oorzaak van depressie voor een groot gedeelte in de frontale cortex ligt (de voorhoofdskwab). Bij depressie is er sprake van een ‘verminderde activiteit' van de linker frontaal cortex; de doorbloeding is verminderd in vergelijking met iemand zonder depressieve klachten.

Behandeling

Door het herhaaldelijk behandelen van dit gebied met neurofeedbacktherapie of met rTMS zal de doorbloeding verbeteren, waardoor het gebied beter gaat functioneren en de depressieve klachten zullen afnemen. Dit wordt mogelijk gemaakt doordat het de manier waarop het brein de arousal reguleert wordt genormaliseerd waardoor het slaappatroon stabieler wordt, een goede stemming terugkeert en de kans op herhaling van de depressieve episode wordt verminderd. Dit effect wordt gezien ongeacht de oorzaak van de depressie. Als de behandeling vordert bestaat tevens de mogelijkheid dat eventuele antidepressiva kunnen worden afgebouwd. Dit gebeurt onder toezicht van de voorschrijvende arts.